https://sonett.fontane-place.de/ Sat, 27 Jun 2026 09:19:21 +0000 MyBB https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21952 Sat, 18 Aug 2012 09:58:37 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21952
Ik leef niet meer, als ik u niet aanschouw.

Mijn denken is in leegte weggezonken.

'k Zie 't licht niet meer, maar ballen vuur en vonken,

En dan duikt alles in een nacht van rouw.



Er is een luide suizing in mijn oor,

Waar alle stemmen effen in vervloeien,

Tot klanken, schoon als bloemen, openbloeien,

En met een schok is 't dat 'k u noemen hoor.



Dit is beminnens waanzin, zeer gevreesd,

Daar niemand uit haar weerloosheid geneest,

Noch van haar laten wil dan om te sterven.



Daar is geen leven buiten uw verband.

Blindelings tast ik langs den wereldwand

En stoot mij zelf gelijk een vaas aan scherven.]]>
Ik leef niet meer, als ik u niet aanschouw.

Mijn denken is in leegte weggezonken.

'k Zie 't licht niet meer, maar ballen vuur en vonken,

En dan duikt alles in een nacht van rouw.



Er is een luide suizing in mijn oor,

Waar alle stemmen effen in vervloeien,

Tot klanken, schoon als bloemen, openbloeien,

En met een schok is 't dat 'k u noemen hoor.



Dit is beminnens waanzin, zeer gevreesd,

Daar niemand uit haar weerloosheid geneest,

Noch van haar laten wil dan om te sterven.



Daar is geen leven buiten uw verband.

Blindelings tast ik langs den wereldwand

En stoot mij zelf gelijk een vaas aan scherven.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21951 Sat, 18 Aug 2012 09:57:20 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21951
't Was avond, toen wij in een gondel gleden

Diep weggezonken in het zwart sameet.

De lucht leek als een wazig zilverkleed

En 't water lag vol vage kostbaarheden.



Wij luisterden: koel murmelde 't beneden,

En langs de piazetta, zoel en wreed,

Deinde muziek; maar werelds liefde en leed

Was als een ziekte in onze jeugd geleden.



Uw hoofd lag zorgloos aan mijn knie gebogen,

Zacht streelden mij uw schemergouden oogen,

Uw haren glansden met diep gouden gloed.



Over ons dreef de roep der gondelieren,

Die wild en vleiend 't donker leven vieren,

Maar rustig en gelukkig ruischte ons bloed.]]>
't Was avond, toen wij in een gondel gleden

Diep weggezonken in het zwart sameet.

De lucht leek als een wazig zilverkleed

En 't water lag vol vage kostbaarheden.



Wij luisterden: koel murmelde 't beneden,

En langs de piazetta, zoel en wreed,

Deinde muziek; maar werelds liefde en leed

Was als een ziekte in onze jeugd geleden.



Uw hoofd lag zorgloos aan mijn knie gebogen,

Zacht streelden mij uw schemergouden oogen,

Uw haren glansden met diep gouden gloed.



Over ons dreef de roep der gondelieren,

Die wild en vleiend 't donker leven vieren,

Maar rustig en gelukkig ruischte ons bloed.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21950 Sat, 18 Aug 2012 09:57:04 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21950
Uw ernstige oogen mild op mij gericht,

Gaat gij soms zengend aan mijn hart voorbij.

En duizelingen wirrelen in mij

Tot heel mijn zwakke wezen is ontwricht.



Het is of ik uit wit verblindend licht

Door gouden schemeringen langzaam glij

Naar zachte duisterheden en een sprei

Van koelte dekt mijn zienloos aangezicht.



En als ik eindlijk tot het leven keer,

Zie ik uw diepe goudgrijze oogen weer

En uw schoon hoofd troostend tot mij genegen.



Mijn armen om uw hals...... en warm en lang

Voel ik uw adem streelen langs mijn wang

En beeft uw mond mijn warme lippen tegen.]]>
Uw ernstige oogen mild op mij gericht,

Gaat gij soms zengend aan mijn hart voorbij.

En duizelingen wirrelen in mij

Tot heel mijn zwakke wezen is ontwricht.



Het is of ik uit wit verblindend licht

Door gouden schemeringen langzaam glij

Naar zachte duisterheden en een sprei

Van koelte dekt mijn zienloos aangezicht.



En als ik eindlijk tot het leven keer,

Zie ik uw diepe goudgrijze oogen weer

En uw schoon hoofd troostend tot mij genegen.



Mijn armen om uw hals...... en warm en lang

Voel ik uw adem streelen langs mijn wang

En beeft uw mond mijn warme lippen tegen.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21949 Sat, 18 Aug 2012 09:56:49 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21949
Wanneer mijn lied mag leven na mijn dood,

Zal onze liefde niet vergeten wezen.

Ons zwakke hart mag voor het sterven vreezen,

Maar nooit vergaat wat zuiver is en groot.



De wereld wentelt zich in stillen nood,

Wijl stormen licht woest aan de kim ontstegen.

Wij zien den schrikkelijken vlammenregen,

Die lang geleden aan een ster ontspoot.



En zoo zal onze liefde lichtend zijn

En als een purperroode vlammenschijn

Spelen op schoone en lieflijke gezichten,

Die lezen, en zij sidderen tezaem,

Wanneer de glans van uw beminden naam

Hun oogen tegenslaat uit mijn gedichten.]]>
Wanneer mijn lied mag leven na mijn dood,

Zal onze liefde niet vergeten wezen.

Ons zwakke hart mag voor het sterven vreezen,

Maar nooit vergaat wat zuiver is en groot.



De wereld wentelt zich in stillen nood,

Wijl stormen licht woest aan de kim ontstegen.

Wij zien den schrikkelijken vlammenregen,

Die lang geleden aan een ster ontspoot.



En zoo zal onze liefde lichtend zijn

En als een purperroode vlammenschijn

Spelen op schoone en lieflijke gezichten,

Die lezen, en zij sidderen tezaem,

Wanneer de glans van uw beminden naam

Hun oogen tegenslaat uit mijn gedichten.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21948 Sat, 18 Aug 2012 09:56:35 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21948
Nu zal ik voor altijd gelukkig zijn

En zinnend door de luide wereld zwerven.

Wat is het leven zoet, en ach, te sterven

Van u bemind, heeft nog een lichten schijn.



Boven ons brandt de zon den hemel rein

En wentelen de stille heete sterren.

En langzaam rijpen voor ons in de verre

Lusthoven Gods de roode en gouden wijn.



Wij hebben den gewijden drank gesmaakt,

Die levenslang gelukkig dronken maakt

En naar Gods paradijzen doet verdoolen.



Wij hebben voor de dwaze wereld blind,

Elkander zonder aarzelen bemind

En lijf en ziel tezaam aan God bevolen.]]>
Nu zal ik voor altijd gelukkig zijn

En zinnend door de luide wereld zwerven.

Wat is het leven zoet, en ach, te sterven

Van u bemind, heeft nog een lichten schijn.



Boven ons brandt de zon den hemel rein

En wentelen de stille heete sterren.

En langzaam rijpen voor ons in de verre

Lusthoven Gods de roode en gouden wijn.



Wij hebben den gewijden drank gesmaakt,

Die levenslang gelukkig dronken maakt

En naar Gods paradijzen doet verdoolen.



Wij hebben voor de dwaze wereld blind,

Elkander zonder aarzelen bemind

En lijf en ziel tezaam aan God bevolen.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21947 Sat, 18 Aug 2012 09:56:21 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21947
Er woei een nevel om de wereld heen,

Die had de dingen wazig weggesloten.

Er had een droefheid aan mijn hart gestooten,

En alle levenslust slonk en verdween.



Ik bad! God! dat mij uw gena verscheen!

Laat mij niet in waanzinnigheid verdoolen.

Ik heb mij uw barmhartigheid bevolen!

Zie, hoe ik minnenskrank verkwijn en ween.



Toen was 't of na een smartelijk verdooven

Donkre gordijnen werden weggeschoven,

En heel de hemel brandde en blonk van licht.



Werd ik ontrukt naar bovenaardsche landen?

Maar om mijn handen klemden uwe handen,

En ùw gelaat neeg naar mijn aangezicht.]]>
Er woei een nevel om de wereld heen,

Die had de dingen wazig weggesloten.

Er had een droefheid aan mijn hart gestooten,

En alle levenslust slonk en verdween.



Ik bad! God! dat mij uw gena verscheen!

Laat mij niet in waanzinnigheid verdoolen.

Ik heb mij uw barmhartigheid bevolen!

Zie, hoe ik minnenskrank verkwijn en ween.



Toen was 't of na een smartelijk verdooven

Donkre gordijnen werden weggeschoven,

En heel de hemel brandde en blonk van licht.



Werd ik ontrukt naar bovenaardsche landen?

Maar om mijn handen klemden uwe handen,

En ùw gelaat neeg naar mijn aangezicht.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21935 Sat, 18 Aug 2012 08:23:09 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21935 1887 - 1939 Niederlande


Jonathan.



Zijn kleedren had hij niet alleen geruild

En kostbaar wapentuig, maar ook zijn leven.

Hij had zijn wijsheid en zijn kracht gegeven

En wat in harts verholen diepten schuilt.



Voor simpele eenvoud, sterke aanhanklijkhêen,

Bood hij het den gebronsden jongen herder.

Die nam, en streed, en slingerde het verder

En trof Saul met den scherpgekanten steen.



En Jonathan duldde het dubbel leed.

Hij dacht zijn vader hard en David wreed,

En kampte om 't arm geluk van dood te zijn.



Bij 't rijzen van den grijzen schemervloed,

Gruwt David van den lauwen smaak van bloed,

En staart vol afschuw naar den rooden wijn.]]> 1887 - 1939 Niederlande


Jonathan.



Zijn kleedren had hij niet alleen geruild

En kostbaar wapentuig, maar ook zijn leven.

Hij had zijn wijsheid en zijn kracht gegeven

En wat in harts verholen diepten schuilt.



Voor simpele eenvoud, sterke aanhanklijkhêen,

Bood hij het den gebronsden jongen herder.

Die nam, en streed, en slingerde het verder

En trof Saul met den scherpgekanten steen.



En Jonathan duldde het dubbel leed.

Hij dacht zijn vader hard en David wreed,

En kampte om 't arm geluk van dood te zijn.



Bij 't rijzen van den grijzen schemervloed,

Gruwt David van den lauwen smaak van bloed,

En staart vol afschuw naar den rooden wijn.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21934 Sat, 18 Aug 2012 08:22:13 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21934 1887 - 1939 Niederlande


Het offer.



God, wat maakt Gij uw eischen schriklijk zwaar!

‘Offer uw zoon! uw eengen! dien gij mint!’

Telkens die stilten, of Ge U nog bezint,

En dan, vreeselijk snel, als een gevaar

Komt, plots, de bangverwachte naam van 't kind. -

't Kalken gezicht kromp weg in 't grauwe haar,

Hij hoorde 't honend gieren van den wind

Toen God ten hemel voer, met oogen zwaar

En bloedbevlekt, zag hij den jongen spelen.

En innerlijk verscheurd, en blind verwoed

Kreet 't in hem: 'k moet hem vangen, binden, kelen!

Gods handen toonen rood van rookend bloed!

Toen, radeloos, boog hij voor Gods bevelen,

En gaf het over.... en dat was God goed.]]> 1887 - 1939 Niederlande


Het offer.



God, wat maakt Gij uw eischen schriklijk zwaar!

‘Offer uw zoon! uw eengen! dien gij mint!’

Telkens die stilten, of Ge U nog bezint,

En dan, vreeselijk snel, als een gevaar

Komt, plots, de bangverwachte naam van 't kind. -

't Kalken gezicht kromp weg in 't grauwe haar,

Hij hoorde 't honend gieren van den wind

Toen God ten hemel voer, met oogen zwaar

En bloedbevlekt, zag hij den jongen spelen.

En innerlijk verscheurd, en blind verwoed

Kreet 't in hem: 'k moet hem vangen, binden, kelen!

Gods handen toonen rood van rookend bloed!

Toen, radeloos, boog hij voor Gods bevelen,

En gaf het over.... en dat was God goed.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21933 Sat, 18 Aug 2012 08:21:12 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21933 1887 - 1939 Niederlande


De imitatione Christi.


Er zweeft een geur van wierook om de woorden,

Die wonderlijk weldadig is en zoet.

Zoo heerscht de rust in 't kinderlijk gemoed

Der sterk en argeloos van God bekoorden.



De vuige zonden zijn zoo schel belicht,

Wijl wij ze uit heldre zekerheden schouwen.

Want overal zien wij den hemel blauwen.

Vlak naast ons glanst Gods vriendlijk aangezicht.



Dan spreekt de zoete Jezus tot de ziel.

En 't wordt een heimlijk zingend fluistren,

Waarvan geen ander weet, noch weten mag.



't Sonoor latijn klinkt als de klare lach

Van twee gelieven in 't vaag duistren,

Voor nacht hun stilst beminnen overviel.]]> 1887 - 1939 Niederlande


De imitatione Christi.


Er zweeft een geur van wierook om de woorden,

Die wonderlijk weldadig is en zoet.

Zoo heerscht de rust in 't kinderlijk gemoed

Der sterk en argeloos van God bekoorden.



De vuige zonden zijn zoo schel belicht,

Wijl wij ze uit heldre zekerheden schouwen.

Want overal zien wij den hemel blauwen.

Vlak naast ons glanst Gods vriendlijk aangezicht.



Dan spreekt de zoete Jezus tot de ziel.

En 't wordt een heimlijk zingend fluistren,

Waarvan geen ander weet, noch weten mag.



't Sonoor latijn klinkt als de klare lach

Van twee gelieven in 't vaag duistren,

Voor nacht hun stilst beminnen overviel.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21905 Fri, 17 Aug 2012 22:29:49 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21905 1887 - 1939 Niederlande


De bekoring.



Daags lag hij voor het zonwarm raam te droomen

En 's avonds staarde hij in 't vlammend vuur,

Of zag de schaduws dansen op den muur,

Een duivelsche verschrikking voor de vromen.



En door zijn bloed ging de bekoring heen,

Om al het booze in zijn hart te laten:

Geheime lusten en venijnig haten,

En al wat anderen verstoring scheen.



Maar 's morgens, als door ramen wit bevroren

Het koude licht, zoo zuiverlijk geboren,

Naar 't diepe midden van zijn oogen zonk,



Dacht hij aan God en alle goede heiligen,

Die tegen satans listen ons beveiligen,

En bad, en wist niet dat zijn aanzicht blonk.]]> 1887 - 1939 Niederlande


De bekoring.



Daags lag hij voor het zonwarm raam te droomen

En 's avonds staarde hij in 't vlammend vuur,

Of zag de schaduws dansen op den muur,

Een duivelsche verschrikking voor de vromen.



En door zijn bloed ging de bekoring heen,

Om al het booze in zijn hart te laten:

Geheime lusten en venijnig haten,

En al wat anderen verstoring scheen.



Maar 's morgens, als door ramen wit bevroren

Het koude licht, zoo zuiverlijk geboren,

Naar 't diepe midden van zijn oogen zonk,



Dacht hij aan God en alle goede heiligen,

Die tegen satans listen ons beveiligen,

En bad, en wist niet dat zijn aanzicht blonk.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21904 Fri, 17 Aug 2012 22:29:17 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21904 1887 - 1939 Niederlande


De gravin.



Zij zat voor 't hooge venster naast haar gade.

Hun pages speelden op 't beschaduwd plein

En schoten door de stralen der fontein

En in de boomen rond de esplanade.



Eén hief lachend 't gelaat ter kemenade

En bloosde, toen hij zag, hoe zij den wijn

Nam, de oogen vol van donkergouden schijn,

En liefde en heil hèm toegedronken raadde.



Verstrooid sloeg zij den zijden waaier open,

Haar vingers gleden langs het gouden draad,

En dacht: doe ik nu goed, of is dit kwaad?

En wist niet wat zij vreezen moest of hopen,



En zag den graaf aan, of zij hulp verwachtte,

Maar hij geeuwde verveeld en knikte en lachte.]]> 1887 - 1939 Niederlande


De gravin.



Zij zat voor 't hooge venster naast haar gade.

Hun pages speelden op 't beschaduwd plein

En schoten door de stralen der fontein

En in de boomen rond de esplanade.



Eén hief lachend 't gelaat ter kemenade

En bloosde, toen hij zag, hoe zij den wijn

Nam, de oogen vol van donkergouden schijn,

En liefde en heil hèm toegedronken raadde.



Verstrooid sloeg zij den zijden waaier open,

Haar vingers gleden langs het gouden draad,

En dacht: doe ik nu goed, of is dit kwaad?

En wist niet wat zij vreezen moest of hopen,



En zag den graaf aan, of zij hulp verwachtte,

Maar hij geeuwde verveeld en knikte en lachte.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21903 Fri, 17 Aug 2012 22:28:30 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21903 1887 - 1939 Niederlande


Le parfum: la forêt de Carabas.



Er bloeien duizend bloemen in het bosch,

Wier geuren tot één zoet parfum verglijden,

Waardoor men zich om alles kan verblijden,

Zalig den tijd verluierend op 't mos.



De lucht is helderblauw en vogels zingen

Bij 't stuivend kwinkeleeren der fontein,

Die ongestoord uit 't boordevol bassein

Haar klare droppels op het gras laat springen.



Koelte van water en het somber dolen

Van de gedachten als groote violen

Zwaar ademen in heeten zonneschijn,



En de ijle essence van boschanemonen,

En de verwelkte geur van duizendschoonen,

't Heele foreest wil in dit reukwerk zijn.]]> 1887 - 1939 Niederlande


Le parfum: la forêt de Carabas.



Er bloeien duizend bloemen in het bosch,

Wier geuren tot één zoet parfum verglijden,

Waardoor men zich om alles kan verblijden,

Zalig den tijd verluierend op 't mos.



De lucht is helderblauw en vogels zingen

Bij 't stuivend kwinkeleeren der fontein,

Die ongestoord uit 't boordevol bassein

Haar klare droppels op het gras laat springen.



Koelte van water en het somber dolen

Van de gedachten als groote violen

Zwaar ademen in heeten zonneschijn,



En de ijle essence van boschanemonen,

En de verwelkte geur van duizendschoonen,

't Heele foreest wil in dit reukwerk zijn.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21902 Fri, 17 Aug 2012 22:27:43 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21902 1887 - 1939 Niederlande


Le parfum du Marquis de Carabas.



Zijn lange welverzorgde witte handen,

Die lusteloos uit fijne kanten reikten,

Met keur van flonkerende ringen prijkten,

Voelde hij heet als harsge houten branden.



Hij bette ze in een koel glazuren kom,

En dacht: of 't water niet zou ziede' en dampen,

Lachte melancholiek en ietwat schamper,

En zag toen spottend naar den spiegel om.



Hij nam aandachtig de paarszijden doos,

Bekeek de fraaie fleschjes eer hij koos,

En hief de slicht geslepene flacon.



Toen er een druppel op zijn vingers vloeide,

Was 't hem of eensklaps vreemde lelies bloeiden,

Hij bloeide zelf en geurde in de zon.]]> 1887 - 1939 Niederlande


Le parfum du Marquis de Carabas.



Zijn lange welverzorgde witte handen,

Die lusteloos uit fijne kanten reikten,

Met keur van flonkerende ringen prijkten,

Voelde hij heet als harsge houten branden.



Hij bette ze in een koel glazuren kom,

En dacht: of 't water niet zou ziede' en dampen,

Lachte melancholiek en ietwat schamper,

En zag toen spottend naar den spiegel om.



Hij nam aandachtig de paarszijden doos,

Bekeek de fraaie fleschjes eer hij koos,

En hief de slicht geslepene flacon.



Toen er een druppel op zijn vingers vloeide,

Was 't hem of eensklaps vreemde lelies bloeiden,

Hij bloeide zelf en geurde in de zon.]]>