https://sonett.fontane-place.de/ Sat, 27 Jun 2026 09:34:39 +0000 MyBB https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=22169 Sun, 19 Aug 2012 18:27:42 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=22169 fl.: 1923 - 1925



De eigen gekozen namen die wij geven

aan wie ons dierbaar boven allen zijn,

klanken van groote teederheid, of klein

speelsch woord, waarin toch hartetonen beven,



zijn onzer lippen lichte vreugden, zwevende

als blanke vleugelslag door zonneschijn...

totdat aan onzen mond een scherpe lijn,

een smartelijke, ze afspert van het leven.



Stil wordt het in ons, o hoe stil! als zij

gaan rusten in de diepe hartegronden,

door allerteerst gedenken zacht omwonden.



Maar 't lieve woord, dat gaarne tot ons zeide

een dierbre stem, sterft niet. Door haar gedragen

klinkt het van verre zacht door onze dagen

....tot stervens-tij.]]> fl.: 1923 - 1925



De eigen gekozen namen die wij geven

aan wie ons dierbaar boven allen zijn,

klanken van groote teederheid, of klein

speelsch woord, waarin toch hartetonen beven,



zijn onzer lippen lichte vreugden, zwevende

als blanke vleugelslag door zonneschijn...

totdat aan onzen mond een scherpe lijn,

een smartelijke, ze afspert van het leven.



Stil wordt het in ons, o hoe stil! als zij

gaan rusten in de diepe hartegronden,

door allerteerst gedenken zacht omwonden.



Maar 't lieve woord, dat gaarne tot ons zeide

een dierbre stem, sterft niet. Door haar gedragen

klinkt het van verre zacht door onze dagen

....tot stervens-tij.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=22168 Sun, 19 Aug 2012 18:26:29 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=22168 fl.: 1923 - 1925


Herinnering.



't Verlangen naar verleden, lieve dingen,

het leed om dierbaren die van ons gingen,

wij willen 't niet ontheiligen door klachten,

begraven niet in duistre zieleschachten,



maar 't opwaarts voeren met eerbiedig zachte

beweging naar de hoogten der gedachte,

tot waar door nevelen ten hemel dringen

de blanke toppen der herinneringen.



En als de smart ons hart dreigt te bevangen

bij 't moeilijk stijgen van ons zielsverlangen

naar uitzichtsvelden boven droefenis,



dan zullen wij gaan tot de klare stroomen

die van de hooge, lichte verten komen

en aan hun waatren drinken lafenis.]]> fl.: 1923 - 1925


Herinnering.



't Verlangen naar verleden, lieve dingen,

het leed om dierbaren die van ons gingen,

wij willen 't niet ontheiligen door klachten,

begraven niet in duistre zieleschachten,



maar 't opwaarts voeren met eerbiedig zachte

beweging naar de hoogten der gedachte,

tot waar door nevelen ten hemel dringen

de blanke toppen der herinneringen.



En als de smart ons hart dreigt te bevangen

bij 't moeilijk stijgen van ons zielsverlangen

naar uitzichtsvelden boven droefenis,



dan zullen wij gaan tot de klare stroomen

die van de hooge, lichte verten komen

en aan hun waatren drinken lafenis.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=22167 Sun, 19 Aug 2012 18:25:39 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=22167 Diederika Anna Elisabeth van Kaathoven
1865 - 1941


Leven.


Schoon is het om den morgen van het leven

op ranke, glanz'ge schouderen te dragen,

het fiere jonge hoofd rechtop geheven,

vooruit te schrijden tusschen rozenhagen.



't Is schoon, den vollen lichtdag te beleven,

de hand beraden aan den ploeg geslagen,

met stoeren zin dat zuiver zij gedreven

het levensspoor door aarde's zware lagen.



En, komt des menschen avond vrijheid schenken

den werker: rustig zijn gedachten denken, -

door oogen die de verten klaarder zien

dan 't eerst nabije, 't leven te bestaren, -

iets van zijn heiligenden zin te ontwaren, -

dat is het allerschoonste nog, misschien.]]> Diederika Anna Elisabeth van Kaathoven
1865 - 1941


Leven.


Schoon is het om den morgen van het leven

op ranke, glanz'ge schouderen te dragen,

het fiere jonge hoofd rechtop geheven,

vooruit te schrijden tusschen rozenhagen.



't Is schoon, den vollen lichtdag te beleven,

de hand beraden aan den ploeg geslagen,

met stoeren zin dat zuiver zij gedreven

het levensspoor door aarde's zware lagen.



En, komt des menschen avond vrijheid schenken

den werker: rustig zijn gedachten denken, -

door oogen die de verten klaarder zien

dan 't eerst nabije, 't leven te bestaren, -

iets van zijn heiligenden zin te ontwaren, -

dat is het allerschoonste nog, misschien.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21925 Fri, 17 Aug 2012 23:23:33 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21925 1874 - 1929 Südafrika


Donderweer.



Verlate staan ek, stil en heel alleen,

en diep versonke in 'n vér gedagte.

Die nag se duister 's als die swart, vereen,

van tienmaal duisend maan-verlate nagte.

Toen breek die onweer met sij donderkragte

en vure los en slaat die nag, wat ween,

wijl hevig stoei in stijf verset, als wagte

van haar, die denne aldeur haar trane-reën.

Ek skrik - beklem, ontroer deur al die strijd, -

maar weldra wentel daar deur wolke-rete

'n sterre-heir en strooi 'n vrede-gloor

oor eensaam' woning en oor velde wijd.

Stil lê die Heelal, groot en ongemete,

geheime-swanger, in sij eeuwe-droom verloor.]]> 1874 - 1929 Südafrika


Donderweer.



Verlate staan ek, stil en heel alleen,

en diep versonke in 'n vér gedagte.

Die nag se duister 's als die swart, vereen,

van tienmaal duisend maan-verlate nagte.

Toen breek die onweer met sij donderkragte

en vure los en slaat die nag, wat ween,

wijl hevig stoei in stijf verset, als wagte

van haar, die denne aldeur haar trane-reën.

Ek skrik - beklem, ontroer deur al die strijd, -

maar weldra wentel daar deur wolke-rete

'n sterre-heir en strooi 'n vrede-gloor

oor eensaam' woning en oor velde wijd.

Stil lê die Heelal, groot en ongemete,

geheime-swanger, in sij eeuwe-droom verloor.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21924 Fri, 17 Aug 2012 23:22:48 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21924 1874 - 1929 Südafrika


Sanctissima Virgo.



't Was bladstil, en een lauwe loomheid lag

En woog op beemd en dorre wei, die dorstten:

Zwaar zeeg en zonder licht een vale dag

Uit wolken, die gezwollen onweer torsten.

Toen is het zwijgend zwerk uiteengeborsten

En knetterende donders, slag op slag,

Verrommelden en gromden. Vol ontzag

Look ik mijn oogen, die niet oogen dorsten:

Een schelle schicht schoot schichtig uit den hoogen

En sloeg mij. Ik bezwijmde... ontwaakte, en zag

De lucht geschraagd door duizend kleurenbogen.

Daarboven, in een kolk van licht te pralen,

Stond reuzengroot de Jonkvrouw, en een lach

Voelde ik van haar verengeld aanschijn stralen.]]> 1874 - 1929 Südafrika


Sanctissima Virgo.



't Was bladstil, en een lauwe loomheid lag

En woog op beemd en dorre wei, die dorstten:

Zwaar zeeg en zonder licht een vale dag

Uit wolken, die gezwollen onweer torsten.

Toen is het zwijgend zwerk uiteengeborsten

En knetterende donders, slag op slag,

Verrommelden en gromden. Vol ontzag

Look ik mijn oogen, die niet oogen dorsten:

Een schelle schicht schoot schichtig uit den hoogen

En sloeg mij. Ik bezwijmde... ontwaakte, en zag

De lucht geschraagd door duizend kleurenbogen.

Daarboven, in een kolk van licht te pralen,

Stond reuzengroot de Jonkvrouw, en een lach

Voelde ik van haar verengeld aanschijn stralen.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21711 Tue, 14 Aug 2012 10:32:39 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21711 fl. 1909



Ik zag haar voor een venster, waar de zon

naar binnen viel; in kooitje zat te zingen

een vogeltje. 't Was of het draden spon

van klankengoud om al die lieve dingen.



Het meisje zat, het hoofd licht neergebogen

te lezen; 'k zag alleen het fijn profiel

waarop der haren blonde schaduw viel,

haar kindermond en blij-verwachtende oogen.



Wat of het toch wel zijn mocht wat ze las?

Glimlachte zacht haar lieve mond niet even?

Of het een oud verhaal, een sprookje was,

of las ze in 't kleine Boekje van haar Leven?



Vogeltje zong in zijne kleine kooi

heel zacht een minneliedje, fijn en mooi.]]> fl. 1909



Ik zag haar voor een venster, waar de zon

naar binnen viel; in kooitje zat te zingen

een vogeltje. 't Was of het draden spon

van klankengoud om al die lieve dingen.



Het meisje zat, het hoofd licht neergebogen

te lezen; 'k zag alleen het fijn profiel

waarop der haren blonde schaduw viel,

haar kindermond en blij-verwachtende oogen.



Wat of het toch wel zijn mocht wat ze las?

Glimlachte zacht haar lieve mond niet even?

Of het een oud verhaal, een sprookje was,

of las ze in 't kleine Boekje van haar Leven?



Vogeltje zong in zijne kleine kooi

heel zacht een minneliedje, fijn en mooi.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21399 Sun, 05 Aug 2012 16:05:18 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21399

Aen den Sin-rijcken Rijmer G.A. Bredero.

Sonnet.

Wanneer 'k ô Gerbrand sach dijn kloecke Rymerijen,

Soo aardich afgedeelt in vreuchderijcke stof,

Vermocht ick ymmers niet t'ontstelen dijnen lof,

Te meer dewijl 'k u Spel sach d'ruyme locht toewijen.

Maaldy Homerus af, met u soet kosich vrijen?

Of leert u Schilder Prins Appelles 'tgeschackier,

Van woorties soet en rijck gepronckt op duyts manier,

Door d'Harssen breyns vernuft, uyt Redens Poëzijen?

Den Edlen Walachier beschrijfdy zijn elend.

Lucelles droeve staat ghy 't aardich maalt en prent,

En hoe Carpony steets de reyne Min becommert.

Vrient Bred'ro alsoo lang 'k u Redens-Rijmdicht las

Scheen ick gelijck vervoert op 't hoochste van Parnas,

Al waar 'k u waardich hooft, met Lauwer sach belommert.]]>

Aen den Sin-rijcken Rijmer G.A. Bredero.

Sonnet.

Wanneer 'k ô Gerbrand sach dijn kloecke Rymerijen,

Soo aardich afgedeelt in vreuchderijcke stof,

Vermocht ick ymmers niet t'ontstelen dijnen lof,

Te meer dewijl 'k u Spel sach d'ruyme locht toewijen.

Maaldy Homerus af, met u soet kosich vrijen?

Of leert u Schilder Prins Appelles 'tgeschackier,

Van woorties soet en rijck gepronckt op duyts manier,

Door d'Harssen breyns vernuft, uyt Redens Poëzijen?

Den Edlen Walachier beschrijfdy zijn elend.

Lucelles droeve staat ghy 't aardich maalt en prent,

En hoe Carpony steets de reyne Min becommert.

Vrient Bred'ro alsoo lang 'k u Redens-Rijmdicht las

Scheen ick gelijck vervoert op 't hoochste van Parnas,

Al waar 'k u waardich hooft, met Lauwer sach belommert.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21355 Sun, 05 Aug 2012 14:46:19 +0200 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=21355

Op't Schilder-Boeck van Carel van Mander,

Sonnet.


Door Nylis overvloedt Egypten gheeft zijn vrucht:

Tot wasdom Mander oock door t'Mole-beecksche vlieten,

Den Schilder-spruyten laeft met leerlijck mildt begieten,

Waer door met sacht gheruys vervult is al de lucht.

O Ieught, tot Const ghesint, neemt vlijtigh hier toevlucht:

Wan-lustigh laet u vlijt noch arbeydt niet verdrieten:

Des Manders stroomen soet danckbarigh wilt ghenieten,

Ghy wordter door ghestijft in deught, Const, eer' en tucht.

Ghy meught u spieglen hier, en sien op't Schilders leven

Hoe datse zijn gheraeckt, in voorspoet, oft in sneven,

Door Naso scheyden leert het weldoen van t'vergrijp.

Siet, Mander u verclaert wat duyster was gheschreven:

Danckt hem, die menigh hert in vreughden heeft doen sweven,

En t'swaer ghemoedt verlicht, met Herp, Trompet, en Pijp.]]>

Op't Schilder-Boeck van Carel van Mander,

Sonnet.


Door Nylis overvloedt Egypten gheeft zijn vrucht:

Tot wasdom Mander oock door t'Mole-beecksche vlieten,

Den Schilder-spruyten laeft met leerlijck mildt begieten,

Waer door met sacht gheruys vervult is al de lucht.

O Ieught, tot Const ghesint, neemt vlijtigh hier toevlucht:

Wan-lustigh laet u vlijt noch arbeydt niet verdrieten:

Des Manders stroomen soet danckbarigh wilt ghenieten,

Ghy wordter door ghestijft in deught, Const, eer' en tucht.

Ghy meught u spieglen hier, en sien op't Schilders leven

Hoe datse zijn gheraeckt, in voorspoet, oft in sneven,

Door Naso scheyden leert het weldoen van t'vergrijp.

Siet, Mander u verclaert wat duyster was gheschreven:

Danckt hem, die menigh hert in vreughden heeft doen sweven,

En t'swaer ghemoedt verlicht, met Herp, Trompet, en Pijp.]]>