https://sonett.fontane-place.de/ Sat, 27 Jun 2026 09:34:34 +0000 MyBB https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23771 Mon, 26 Nov 2018 16:41:35 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23771 Hoe de vergeestelijking der dingen die mystiek genaamd wordt,
ons vrede geeft en vertroost.

Dus kunnen we allen levensangst verleeren

en omringd van begrepen oogen wonen

zoo we de dingen uit de onzek're zonen

der zinnen heffen naar de ziele-sfeeren,

als de meesters doen van de zachte tonen

die simp'le wijzen, gaande in schaamle kleeren

door de adem hunner ziele transformeeren

tot edele en volmaakte geestes-zonen.



Dat is die mystiek, waar veel hoog-gezinden

van alle tijden hun droeve en bewogen

harten heenbrachten om ze rust te geven:

die ligt boven het tijd'lijke verheven

waar 't eeuwige aanvangt en hemelsche winden

met zachte streeling aardsche tranen drogen.]]> Hoe de vergeestelijking der dingen die mystiek genaamd wordt,
ons vrede geeft en vertroost.

Dus kunnen we allen levensangst verleeren

en omringd van begrepen oogen wonen

zoo we de dingen uit de onzek're zonen

der zinnen heffen naar de ziele-sfeeren,

als de meesters doen van de zachte tonen

die simp'le wijzen, gaande in schaamle kleeren

door de adem hunner ziele transformeeren

tot edele en volmaakte geestes-zonen.



Dat is die mystiek, waar veel hoog-gezinden

van alle tijden hun droeve en bewogen

harten heenbrachten om ze rust te geven:

die ligt boven het tijd'lijke verheven

waar 't eeuwige aanvangt en hemelsche winden

met zachte streeling aardsche tranen drogen.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23770 Mon, 26 Nov 2018 16:40:52 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23770
Wanneer de ziel alle dingen verlaat,

als een koning zijn kroon, om haar gepeizen,

die de menigte een lust zijn maar den wijze

onbegeerlijk door hun onzek'ren staat,

en al haar gedachten bestendig baadt

- als sterren doen die rond de zonne reizen -

in 't licht dat uit der dingen kern komt rijzen

voor wie, om 't eeuw'ge in ze, tot hen gaat -



dan wordt in haar, na geduldige jaren

't geestelijk zien geboren dat de wedergeboorte

is van den geest waardoor hij weet

de dingen die de oogen niet openbaren

als een lievende die een hand voelt, teeder

streelend zijn hoofd langs, wie hem dit aandeed.]]>
Wanneer de ziel alle dingen verlaat,

als een koning zijn kroon, om haar gepeizen,

die de menigte een lust zijn maar den wijze

onbegeerlijk door hun onzek'ren staat,

en al haar gedachten bestendig baadt

- als sterren doen die rond de zonne reizen -

in 't licht dat uit der dingen kern komt rijzen

voor wie, om 't eeuw'ge in ze, tot hen gaat -



dan wordt in haar, na geduldige jaren

't geestelijk zien geboren dat de wedergeboorte

is van den geest waardoor hij weet

de dingen die de oogen niet openbaren

als een lievende die een hand voelt, teeder

streelend zijn hoofd langs, wie hem dit aandeed.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23769 Mon, 26 Nov 2018 16:40:26 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23769 Hoe de geest alle geestelijke dingen doorziet,
omdat hun beeld altijd in hem bestaan heeft.


Zooals we in droomen niet verbaasd zijn om 't

vreemdsoortige der wezens die we ontmoeten

maar ze vertrouw'lijk in een taal begroeten

waarvan we niet wisten dat ze bestond -

zoo kent de geest alle dingen terstond

wier beelden in hem, onbewuste stoeten,

leefden latent lang eer hij ze gemoette

als liefde leeft op eed'ler harten grond.



En zooals deze, ontwakende, meer ziet

dan alle gissingen die voor haar wijken

naar het door nevelen omhuld gebied -

zoo kennen wij ten volle door den geest

wat voor oogen en handen te bereiken

lang onbegrepen bij ons is geweest.]]> Hoe de geest alle geestelijke dingen doorziet,
omdat hun beeld altijd in hem bestaan heeft.


Zooals we in droomen niet verbaasd zijn om 't

vreemdsoortige der wezens die we ontmoeten

maar ze vertrouw'lijk in een taal begroeten

waarvan we niet wisten dat ze bestond -

zoo kent de geest alle dingen terstond

wier beelden in hem, onbewuste stoeten,

leefden latent lang eer hij ze gemoette

als liefde leeft op eed'ler harten grond.



En zooals deze, ontwakende, meer ziet

dan alle gissingen die voor haar wijken

naar het door nevelen omhuld gebied -

zoo kennen wij ten volle door den geest

wat voor oogen en handen te bereiken

lang onbegrepen bij ons is geweest.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23768 Mon, 26 Nov 2018 16:39:40 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23768 Hoe het oordeelen naar den schijn der dingen
ons hart telkens teleurstelt en bedriegt.


Want zoolang we ons een beeld van 't wezen maken

naar de verschijningen - doende als wie door 't

onsamenhangend opgevangen woord

voorgeeft tot een vast weten te geraken -

en we uit daden en and're onzek're zaken

die uit elk hart stijgen naar 't zichtbare oord,

besluiten over 't groote vuur, dat voortbrandt

diep verborgen en niet te genaken, -



zoolang zullen we telkens met smart leeren

dat ons hart weer verschalkt werd, en aan dingen

toeschreef wat schijn was, en hun gansch ontbrak:

waar we rots waanden zal een bron opspringen

en als we knielend bogen over meeren

tot drinken, was het klare water brak.]]> Hoe het oordeelen naar den schijn der dingen
ons hart telkens teleurstelt en bedriegt.


Want zoolang we ons een beeld van 't wezen maken

naar de verschijningen - doende als wie door 't

onsamenhangend opgevangen woord

voorgeeft tot een vast weten te geraken -

en we uit daden en and're onzek're zaken

die uit elk hart stijgen naar 't zichtbare oord,

besluiten over 't groote vuur, dat voortbrandt

diep verborgen en niet te genaken, -



zoolang zullen we telkens met smart leeren

dat ons hart weer verschalkt werd, en aan dingen

toeschreef wat schijn was, en hun gansch ontbrak:

waar we rots waanden zal een bron opspringen

en als we knielend bogen over meeren

tot drinken, was het klare water brak.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23767 Mon, 26 Nov 2018 16:38:24 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23767 Hoe ons wezen zich moet vervormen,
als de jeugd afvalt en de mannelijke leeftijd volgt.

O wanneer jeugd als een glanzende bast

die onze zwellende rijpheid bedekte

barstend naarmate de ziel zich uitstrekte

en haar afschudde als een noodlooze last -

plaats gemaakt heeft voor dien leeftijd van 't vast-

bewuste gaan waar Dante ons van ontdekte

dat hem, als jeugd 't hartstocht'lijk-opgewekte

een man'lijk en gematigd wezen past, -



moog dan ons hart op hooge bergen staan

van waar zijn oogen weigeren te dalen

naar wankele onkenbare enkelheên

maar de trekken van de aarde gadeslaan

en der landen vormen en bouw bepalen

als de grenze' en afmetingen der zeeën.]]> Hoe ons wezen zich moet vervormen,
als de jeugd afvalt en de mannelijke leeftijd volgt.

O wanneer jeugd als een glanzende bast

die onze zwellende rijpheid bedekte

barstend naarmate de ziel zich uitstrekte

en haar afschudde als een noodlooze last -

plaats gemaakt heeft voor dien leeftijd van 't vast-

bewuste gaan waar Dante ons van ontdekte

dat hem, als jeugd 't hartstocht'lijk-opgewekte

een man'lijk en gematigd wezen past, -



moog dan ons hart op hooge bergen staan

van waar zijn oogen weigeren te dalen

naar wankele onkenbare enkelheên

maar de trekken van de aarde gadeslaan

en der landen vormen en bouw bepalen

als de grenze' en afmetingen der zeeën.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23766 Mon, 26 Nov 2018 16:38:02 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23766
Opgetogen gingen de jongelingen

al wier gedachten in hun oogen welden,

eendrachtig, met harten die niet ontstelden

over de afwijkende ziels-verbeeldingen

in de oogen der and'ren die hen verzelden

want elks eig'ne droomen en verwachtingen

hingen tusschen hem en alle and're dingen

zooals een nevel hangt over de velden.



Zoo ging 't, tot waar de weg als kruis zich scheidde.

Toen sprak er een ‘o makkers, 't pad gaat stijgend:

nu moed, den bergen toe’. En de and're ‘ik dacht

dat ge als wij dien stroom volgen woudt langs weiden.’

Toen wendde zich de derde, droef en zwijgend

en eenzaam verdwenen zij in den nacht.]]>
Opgetogen gingen de jongelingen

al wier gedachten in hun oogen welden,

eendrachtig, met harten die niet ontstelden

over de afwijkende ziels-verbeeldingen

in de oogen der and'ren die hen verzelden

want elks eig'ne droomen en verwachtingen

hingen tusschen hem en alle and're dingen

zooals een nevel hangt over de velden.



Zoo ging 't, tot waar de weg als kruis zich scheidde.

Toen sprak er een ‘o makkers, 't pad gaat stijgend:

nu moed, den bergen toe’. En de and're ‘ik dacht

dat ge als wij dien stroom volgen woudt langs weiden.’

Toen wendde zich de derde, droef en zwijgend

en eenzaam verdwenen zij in den nacht.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23765 Mon, 26 Nov 2018 16:37:33 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23765 Hoe de schijnbare veranderingen der menschen,
een gevolg zijn van ons onvolkomen gezicht.



Wanneer, wanend hen wèl te kennen, wij de

menschen gerangschikt hebben en gericht

naar den trek van hun geest'lijk aangezicht

dien de onvertrouwbare oogen onderscheiden,

dan geschiedt het plotseling tusschenbeide

dat een die wij verworpen zich opricht

en door de glans zijner daden verlicht

al 't gene openbaart wat wij hem ontzeiden.



Zoo wij verbaasd dan mompelen van wonder

is 't om aan de bekentenis te ontkomen

dat we onwetend besloten, als een kind

dat wijl 't voor 't eerst de zee zag blauw en zonder

rimp'ling van golf, schoon 't anders heeft vernomen

haar niet anders in zijn gedachten vindt.]]> Hoe de schijnbare veranderingen der menschen,
een gevolg zijn van ons onvolkomen gezicht.



Wanneer, wanend hen wèl te kennen, wij de

menschen gerangschikt hebben en gericht

naar den trek van hun geest'lijk aangezicht

dien de onvertrouwbare oogen onderscheiden,

dan geschiedt het plotseling tusschenbeide

dat een die wij verworpen zich opricht

en door de glans zijner daden verlicht

al 't gene openbaart wat wij hem ontzeiden.



Zoo wij verbaasd dan mompelen van wonder

is 't om aan de bekentenis te ontkomen

dat we onwetend besloten, als een kind

dat wijl 't voor 't eerst de zee zag blauw en zonder

rimp'ling van golf, schoon 't anders heeft vernomen

haar niet anders in zijn gedachten vindt.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23764 Mon, 26 Nov 2018 16:36:47 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23764
Zoo ik met den geliefde mijner ziele

stond op een berg en zag de groene en blonde

landen dalen tot waar ze als schoon-geronde

oevers in de arm van zilv'ren stroomen vielen -

zag de bosschen omheen, een'ge onbezonde,

die 't al te-saam en wèl-omsloten hiel'en,

en als bij twee, die saam tot bidden knielen

sprong 't eigen woord van vreugde uit onze monden



te zelfder tijd - zoo was mijn harte toch

eenzaam in lust als een die zich verheugde

om een hem alleen toebehoorend ding;

en evenzeer was 't liefde's vroom bedrog

dat liefste één waande mijne en zijne vreugde -

want ieder aanschouwt in vereenzaming.]]>
Zoo ik met den geliefde mijner ziele

stond op een berg en zag de groene en blonde

landen dalen tot waar ze als schoon-geronde

oevers in de arm van zilv'ren stroomen vielen -

zag de bosschen omheen, een'ge onbezonde,

die 't al te-saam en wèl-omsloten hiel'en,

en als bij twee, die saam tot bidden knielen

sprong 't eigen woord van vreugde uit onze monden



te zelfder tijd - zoo was mijn harte toch

eenzaam in lust als een die zich verheugde

om een hem alleen toebehoorend ding;

en evenzeer was 't liefde's vroom bedrog

dat liefste één waande mijne en zijne vreugde -

want ieder aanschouwt in vereenzaming.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23763 Mon, 26 Nov 2018 16:36:25 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23763
Wij kennen alleen geestelijke dingen.

Al wat gestalte is leeft de oogen gesloten

en gaat zwijgend voorbij zooals een groote

stoet van altijd zwijgende kloosterlingen.

De praatzieke en verstrooide wereldlingen

starend naar hun tot in den dood besloten

werend gelaat, sturen vergeefs de vloten

van hun gedachte uit om binnen-te-dringen



in de wat'ren dier geloovige kracht.

Zóó gaan de zinnen naar lijflijke rijken

en keeren weer, arm aan de goede vracht

van 't weten dat zij niet kunnen bereiken

want in alle landen waar zij neerstrijken

maakt hunner vleug'len schaduw diepen nacht.]]>
Wij kennen alleen geestelijke dingen.

Al wat gestalte is leeft de oogen gesloten

en gaat zwijgend voorbij zooals een groote

stoet van altijd zwijgende kloosterlingen.

De praatzieke en verstrooide wereldlingen

starend naar hun tot in den dood besloten

werend gelaat, sturen vergeefs de vloten

van hun gedachte uit om binnen-te-dringen



in de wat'ren dier geloovige kracht.

Zóó gaan de zinnen naar lijflijke rijken

en keeren weer, arm aan de goede vracht

van 't weten dat zij niet kunnen bereiken

want in alle landen waar zij neerstrijken

maakt hunner vleug'len schaduw diepen nacht.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23762 Mon, 26 Nov 2018 16:35:54 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23762
Want aan zijn gastmaal waar 'k, naar hij vòòrschreef

‘neerzat bij zulke, als door traagheid waren

‘teruggehouden, aan den voet der schare

‘die door aardsche zorgen hongerend bleef’

werd alles wat in mij tot weten dreef

gevoed met de zachte en licht verstaanbare

wijsheid die zich nu buigt als volle aren

in 't wijde veld van woorden dat ik schreef.



Mijn zwak hart zag, wat het wist, dikwijls niet.

Dan lag het als een schip dat niet kon varen

om windstilte, en zijn woorden waren dicht.

Maar waar ze opengaan als een verschiet

daar heb ik waarlijk even 't onzichtbare

gezien van aangezicht tot aangezicht.]]>
Want aan zijn gastmaal waar 'k, naar hij vòòrschreef

‘neerzat bij zulke, als door traagheid waren

‘teruggehouden, aan den voet der schare

‘die door aardsche zorgen hongerend bleef’

werd alles wat in mij tot weten dreef

gevoed met de zachte en licht verstaanbare

wijsheid die zich nu buigt als volle aren

in 't wijde veld van woorden dat ik schreef.



Mijn zwak hart zag, wat het wist, dikwijls niet.

Dan lag het als een schip dat niet kon varen

om windstilte, en zijn woorden waren dicht.

Maar waar ze opengaan als een verschiet

daar heb ik waarlijk even 't onzichtbare

gezien van aangezicht tot aangezicht.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23761 Mon, 26 Nov 2018 16:35:33 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23761
Nu heb ik, zoo ver ik vermocht, de ziel

gevolgd waarheen wijsheid haar heeft gedreven,

als een dag die scheidt neigt zich thans dit leven

en in verten verdwijnt zij die me ontviel:

nu is de tijd daar dat ik nederkniel

om nog eene getuigenis te geven

eer ik mij wenden ga van het verheven

werk dat lang opperst was in mijne ziel. -



Ik leefde, en wijsheid was voor mij een woord;

toen werd ik genoodigd haar gast te wezen

door Dante's princelijk en machtig woord.

Rijkelijk at mijn ziel van wat hij bood

en zoo is al mijn kennis van haar wezen

van hem afkomstig, als van koren brood.]]>
Nu heb ik, zoo ver ik vermocht, de ziel

gevolgd waarheen wijsheid haar heeft gedreven,

als een dag die scheidt neigt zich thans dit leven

en in verten verdwijnt zij die me ontviel:

nu is de tijd daar dat ik nederkniel

om nog eene getuigenis te geven

eer ik mij wenden ga van het verheven

werk dat lang opperst was in mijne ziel. -



Ik leefde, en wijsheid was voor mij een woord;

toen werd ik genoodigd haar gast te wezen

door Dante's princelijk en machtig woord.

Rijkelijk at mijn ziel van wat hij bood

en zoo is al mijn kennis van haar wezen

van hem afkomstig, als van koren brood.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23760 Mon, 26 Nov 2018 16:35:14 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23760
Een der gestalten die over de tijden

komt aangevlogen als door vale lucht

verbergt het aangezicht tusschen de beide

vleugels en nadert met een vreemd gerucht;

cirkelend vliegt hij in steeds meer bescheiden

wordende kringen en een ieder ducht

dat hij neerstrijken zal als een groot lijden:

alleen de wijze wacht hem onbeducht.



‘O dood, (spreekt hij) en zijt gij daar o dood?’

‘Gij zon, in wiens oog wij niet kunnen staren,

waarlijk, gelijk met leven werdt gij groot.’

‘Gij die 't bestaan aanrandt, het wezen laat -

ik heb zoo lang gedacht aan uwe mare:

er is niets vreeselijks in uw gelaat.’]]>
Een der gestalten die over de tijden

komt aangevlogen als door vale lucht

verbergt het aangezicht tusschen de beide

vleugels en nadert met een vreemd gerucht;

cirkelend vliegt hij in steeds meer bescheiden

wordende kringen en een ieder ducht

dat hij neerstrijken zal als een groot lijden:

alleen de wijze wacht hem onbeducht.



‘O dood, (spreekt hij) en zijt gij daar o dood?’

‘Gij zon, in wiens oog wij niet kunnen staren,

waarlijk, gelijk met leven werdt gij groot.’

‘Gij die 't bestaan aanrandt, het wezen laat -

ik heb zoo lang gedacht aan uwe mare:

er is niets vreeselijks in uw gelaat.’]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23759 Mon, 26 Nov 2018 16:34:52 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23759
En hij ziet de komende dingen aan 't

verre verschiet als zwarte stippen dagen

en de schaduw van breede wiekslagen

reusachtig nader-komen over 't land

zonder dat zijn hart ook slechts één meer dan 't

gewende aantal slaat van gelijke slagen

zonder dat zijn sterk hart éénmaal het dragen

zwaar wordt van onzekerte of onbestand.



Gaat een koning, die 't hart kent van zijn volk

niet glimlachend tusschen hun dichte scharen

veilig door liefde voor kogel en dolk?

Zóó dreigen de dingen die langs hem gaan,

door den wijze gekend, met geen gevaren

en hij verheugt zich over hun bestaan.]]>
En hij ziet de komende dingen aan 't

verre verschiet als zwarte stippen dagen

en de schaduw van breede wiekslagen

reusachtig nader-komen over 't land

zonder dat zijn hart ook slechts één meer dan 't

gewende aantal slaat van gelijke slagen

zonder dat zijn sterk hart éénmaal het dragen

zwaar wordt van onzekerte of onbestand.



Gaat een koning, die 't hart kent van zijn volk

niet glimlachend tusschen hun dichte scharen

veilig door liefde voor kogel en dolk?

Zóó dreigen de dingen die langs hem gaan,

door den wijze gekend, met geen gevaren

en hij verheugt zich over hun bestaan.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23758 Mon, 26 Nov 2018 16:34:31 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23758
De inwerkingen van de vreemde dingen

staan dreigend rond de vrijheid van den vrome

en schijnen onweerstaanbaar, saamgekomen

om zijne ziel waarheen 't hun lust te dwingen.

Die laat haar rust als een bekoorlijk zingen

over die groote menigte uitstroomen

en schrijdt onaanrandbaar met hare droomen

tusschen de veelvuldige wisselingen



des lots. De goede en de kwade dagen

begroeten zijn altoos peinzende oogen

met een kalmen gelijkmoedigen blik

omdat hij weet dat zij toch niet vermogen

zijn ziel van de steunpunten te verjagen

waaraan hij zich vastklampt geduriglijk.]]>
De inwerkingen van de vreemde dingen

staan dreigend rond de vrijheid van den vrome

en schijnen onweerstaanbaar, saamgekomen

om zijne ziel waarheen 't hun lust te dwingen.

Die laat haar rust als een bekoorlijk zingen

over die groote menigte uitstroomen

en schrijdt onaanrandbaar met hare droomen

tusschen de veelvuldige wisselingen



des lots. De goede en de kwade dagen

begroeten zijn altoos peinzende oogen

met een kalmen gelijkmoedigen blik

omdat hij weet dat zij toch niet vermogen

zijn ziel van de steunpunten te verjagen

waaraan hij zich vastklampt geduriglijk.]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23757 Mon, 26 Nov 2018 16:34:12 +0100 ZaunköniG]]> https://sonett.fontane-place.de/showthread.php?tid=23757
Want zijn hart leeft rustig niet onbewogen

verheven boven 't armelijk bestaan

van wie macht'loos te worden aangedaan

voor verwinning aanzien hun onvermogen

harten te voelen gespannen als bogen

onder des levens geweldige aan-

rakingen en hun dorheid een weerstaan

noemen der zon waar zij als kracht op bogen.



Maar 't zijne staat te midden van de dingen

niet als een rif, waartegen baren breken

maar als een meer, dat berg van vlakte scheidt,

de onstuimige wat'ren die 't binnen-dringen

herrijzen uit die klare en diepe streken

als effene stroomen vol statigheid.]]>
Want zijn hart leeft rustig niet onbewogen

verheven boven 't armelijk bestaan

van wie macht'loos te worden aangedaan

voor verwinning aanzien hun onvermogen

harten te voelen gespannen als bogen

onder des levens geweldige aan-

rakingen en hun dorheid een weerstaan

noemen der zon waar zij als kracht op bogen.



Maar 't zijne staat te midden van de dingen

niet als een rif, waartegen baren breken

maar als een meer, dat berg van vlakte scheidt,

de onstuimige wat'ren die 't binnen-dringen

herrijzen uit die klare en diepe streken

als effene stroomen vol statigheid.]]>